Ur. 26.06.2026
Płeć: ogier
Rasa: AES
Matka: Latika
Ojciec: DSP Oganero P
Hodowca: Anna Szypica
Pochodzenie: ![]()
| DSP Oganero P | Ogano Sitte | Darco | Lugano van la Roche |
| Ocoucha | |||
| Ialta Sitte | Avontuur | ||
| Insel Sitte | |||
| Lyjin P | Lyjanero | Landos I | |
| Urzona | |||
| Querele 3 | Quicksilber | ||
| Samanta 83 | |||
| Latika | Corde Star | Cor de la Bryere | Rantzau xx |
| Quenotte B | |||
| Rusalka | Roland | ||
| Hawai | |||
| Louisa | Louis | Landgraf I | |
| Oste | |||
| Rapsona | Pirit | ||
| Replika xx |
DSP Oganero P zachwyca ogromnym potencjałem skokowym, spokojnym charakterem oraz dużą siłą. W 2024 roku zadebiutował na arenie międzynarodowej pod wodzą Martina Wißenbacha, zaliczając jedyny bezbłędny przejazd dla drużyny DSP, która zajęła szóste miejsce w finale WBFSH Studbooks Jumping Global Champions Trophy. Wcześniej dwukrotnie pokonał parkur bezbłędnie podczas Mistrzostw Świata Młodych Koni w skokach przez przeszkody, a także zdobył tytuł wicemistrza Niemiec (Bundeschampionat). W 2023 roku zajął dziewiąte miejsce w finale Bundeschampionatu dla koni pięcioletnich. Oganero rozpoczął swoją karierę jako zwycięzca w kategorii skoków podczas licencjonowania ogierów „Showcase of the Best” w Neustadt/Dosse. Swoje wybitne zdolności skokowe oraz błyskawiczny refleks potwierdził również podczas 50-dniowego testu w Adelheidsdorf w 2021 roku. W 2026 roku DSP Oganero P pod wodzą Rodrigo Pessoa rozpoczął starty w konkursach 150 cm plasując się na płatnych miejscach.
Ojciec – Ogano Sitte jako czterolatek zwyciężył w mistrzostwach dla koni w tym wieku i był finalistą mistrzostw Belgii; kwalifikował się do nich również jako sześciolatek i siedmiolatek. W wieku siedmiu lat zajął drugie miejsce w Grand Prix Mechelen oraz dziesiąte w Grand Prix CSI3* w Liège. Jako ośmiolatek uplasował się na szóstej pozycji w konkursie „Sires of the World” w Zangersheide, a także zwyciężył w Grand Prix CSI4* w Neapolu oraz Grand Prix CSI2* w Strazeele. Jako dziewięciolatek wielokrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce konkursów na poziomie 150 cm, w tym zajął czwarte miejsce w konkursie 150 cm rangi CSI5* w Hickstead.
Linia żeńska – Jego matka, Lyjin P, odnosiła liczne sukcesy pod dosiadem Stephanie Böhe (Niemcy), plasując się w konkursach o wysokości do 155 cm. W 2024 roku para ta zajęła czwarte miejsce w Mistrzostwach Niemiec w skokach przez przeszkody, a także uczestniczyła w rundach honorowych podczas konkursów Grand Prix w Riesenbeck, Lier (Belgia) oraz Opglabbeek (Belgia). W 2021 roku zakwalifikowała się do finału Bundeschampionatu oraz wystąpiła w finale Mistrzostw Świata Młodych Koni Skokowych w Lanaken (Belgia). Jej rodowód, zawierający nazwiska słynnych ogierów, takich jak Casall ASK i Quattro B, stanowi gwarancję wybitnej jakości.
Matka Ogano Star, klacz Latika, to córka znakomitego holsztyńskiego ogiera Corde Star, wnuka słynnego Cor de la Bryere
Matka Latiki, klacz Louisa sp została zbonitowana na 80 punktów. Jej rodowód to połączenie krwi holsztyńskiej z trakeńską. Jej ojcem jest Louis – syn zasłużonego w hodowli niemieckiej holsztyńskiego ogiera Landgraf I. Matka klacz Rapsona została wyhodowana SK Dovator – Białoruś. Klacz Rapsona ma w rodowodzie ogiera Pogremok, ojca między innymi wspaniałego konia dresażowego klasy Grand Prix – Acartenango, który przez lata startował jako Garpun w zawodach międzynarodowych. Startował w barwach Austrii w Mistrzostwach Świata w Jerez de la Frontera. W 2002 został uznany do Trakehner Verband.
Ogier Louis jest synem słynnego Landgrafa, epokowego ogiera rasy holsztyńskiej, który dał ponad 50 reproduktorów i ponad 100 klaczy premiowanych w hodowli oraz setki koni sportowych na całym świecie. Wielokrotnie zajmował czołowe lokaty w rankingach reproduktorów koni sportowych.
Ladykiller XX (1961)- zasłużony ogier dla hodowli hanowerów i holsztynów. Przekazywał doskonały typ: sucha noga połączona z dzielnoscią. Doskonale łączył się z klaczami holsztyńskimi dając dzielne i urodziwe potomstwo. Ladykiller był przysłowiowym „strzałem w dziesiatkę” jako dolew pełnej krwi angielskiej. Podobnie jak kilka innych ogierów pełnej krwi brał udział w tworzeniu nowego typu niemieckiego konia wierzchowego.
Ojciec Latiki, holsztyński Corde-Star (Cor de la Bryere / Roland / Landgraf I) do lipca 2004 był koniem czołowego litewskiego jeźdźca R. Babrauskasa. Wraz z nim startował z powodzeniem w międzynarodowych zawodach skokowych – CHIO Lanaken, CSIO Talin, CSI-W Wilno, dwukrotnie w Mistrzostwach Litwy.
Do polski został sprowadzony prze Pana Marka Romanowskiego. Przez lata, oprócz pełnienia funkcji reproduktora, startował pod Marleną Kraśnik w konkursach C-CC, zdobywając między innymi II miejsce w GP w Galinach, I miejsce w GP w Gałkowie, 11 miejsce w GP podczas międzynarodowych zawodów CSI* w Lesznie.
Rodowód Corde Stara to połączenie trzech filarów hodowli koni holsztyńskich a mianowicie krwi ogierów Cor de la Bryere, Ramiro Z oraz Landgraf I.
Cor de la Bryere jest ojcem ponad 50 reproduktorów i ponad 100 premiowanych klaczy hodowlanych i setek koni sportowych, wśród których jest wiele wybitnych jednostek.
Cor de la Bryere jest uważany za jednego z koni który przyczynił się do hodowli nowoczesnego konia-skoczka. Reproduktor ten wielokrotnie zajmował czołowe lokaty w rankingach reproduktorów koni sportowych.
Cor de la Bryere – reproduktor zwany „Darem z Niebios”, zmienił oblicze zarówno sportowe, jak i hodowlane nie tylko Niemiec, ale i świata.
Krew Cor de la Bryere jest obecna w rodowodach wielu koni skokowych za sprawą tak fenomenalnych koni jak : Calypso I i II, Contender, Chellano Z, Cantus, Callido I, Cambridge, Catoki, Caletto I i II, Caretino, Casll, Corrado I czy Clinton.
Ramiro Z to najlepszy przedstawiciel krwi polskiego angloaraba Ramzesa. Urodził się w 1965r w stadninie Vornholz (Westfalia), do której został zakupiony w łonie matki. Był jedynym źrebakiem uzyskanym od klaczy Valine, która chodziła w sporcie pod imieniem Coralle.
Po koerungu krył pierwszy rok w Westfalii. Z tego krycia pochodzą dwa wybitne konie, klacz Fatinitza, na której międzynarodowe sukcesy odnosili Fritz Ligges i Thomas Fruehmann, oraz uznany ogier Romanow, który także miał karierę międzynarodową.
W ‘69 roku krył Ramiro w holsztyńskiej, renomowanej stacji krycia – w Siethwende, gdzie zostawił po sobie 3 uznanych synów i wyjątkowe klacze, które później odznaczyły się w dalszej hodowli.
Następnie wrócił do swej macierzystej stadniny by odnosić sukcesy sportowe pod Fitzem Liggesem. Wygrywał na arenie międzynarodowej konkursy GP, zarówno konkursy potęgi skoku jak i konkursy czasowe.
Konie po Ramiro prócz palenia holsztyńskiego i westfalskiego posiadają także palenie Zangersheide. Sukcesy odnosiły takie konie jak: Ramiros Girl , Ramzes ( oba Fritz Ligges), Ramira i Riva (oba L. Goessing), Rosella G (dwukrotna zwyciężczyni czempionatów – L Goessing i L. Beerbaum), Ralf 5 (Ulrich Meyer zu Bexten), Rinnetou Z ( P. Raymakers) i Ratina Z ( srebro na olimpiadzie w ‘92 r pod P. Raymakers, zwyciężczyni pucharu świata ‘93, drużynowo mistrzyni świata ‘94, złoty medal drużynowo na olimpiadzie w 96 pod L. Beerbaumem).
W 1992 uznany został koniem roku.






